2 Şubat 2013 Cumartesi


En çekilmez halimdir kırgın, kızgın, ağlamaklı halim. Zaten iki lafından biri 'Beni bırakma' olan birinden ne beklersiniz ki?

Öylesine tuhaf bir beynim var ki bazen ben bile şaşırıyorum. Bir insan nasıl olur da bir sınavdan 100 alıp 5 dakika sonra 10 puan alamayacak kadar umursamaz olabilir? Gerçi buda ayrılıklarda hiç üzülmememi sağlayan o müthiş özelliğim. Ilk 1 haftadır gideri. Sonrasında benim için hiç olma süreci başlar. Unutmaya inanmam insan hayatında. Hepimiz sadece alışıyoruz. Ama ben öyle bir alışıyorum ki o insan hiç yokmuş gibi...

Sahi herkesten başka yaşıyorum o ilk haftayı. Günlerim hep ağlayarak geçiyor ya da dalgın, durgun,aptal bir kız oluyorum. Uykularım asla kaçmıyor ama rüyalarım hep keşke uyuyamasam diyeceğim nitelikte.

Kabul ediyorum ilgi,sevgi konusunda aşırı dozu bile aşıp hala büyük bir açlıkla yaklaşıyorum insanlara.

Biliyorum aptalın tekiyim; ama bende bi şekilde yaşamak zorundayım...

Hiç yorum yok: