3 Ağustos 2011 Çarşamba

Hep bir parçam eksikti hayatta ...



Parçaları kaybolmuş yapbozlar gibiyim. Kalbimde tam 3 parça eksik.Doğduğumda o 3 parça orada yokken ben büyüdükçe parçalarım da büyümeliyken ... büyümediler. Yerine yeni parçalar eklendi. Ve ben o parçaları hep kaybettim. Kaybetmenin varlığına inanmam aslında. Yeni bir parça kazanma hevesiyle bazı parçaları bir kenara attım. Döndüğümde o parçalar yerinde hiç olmadı. Fark ettim ki yüreğimde eksilen parçalar beni her zaman yarım bir insan yapıyor. Elimden hiçbir şey gelmiyor. Bakıyorum. Beni anlamsızlaştırması gereken o parçaların eksikliği şimdilerle gerçek bir insanın olması gerektiği gibi yapıyor beni. Belki de yarım insan olmak tam olmaktan daha iyidir ...


Parçalanmasına rağmen artık bir bütün olan kalbim bundan böyle hep bütün olarak kalsın.Kaybolmasın artık parçalarım ...

2 yorum:

Modafobik dedi ki...

Ne kadar kaybolmasın desen de elbet kaybolacaklar, kural böyle..

Nerissaa dedi ki...

O kuralı bozmak gerek. Dirilere çare bulunur da ölülere çare yok ...